donderdag 11 oktober 2012

Welcome to Évora



Eindelijk was het zover! Begin September mocht ik naar Portugal toe om weer verder te gaan met vliegen. 7 Multi-engine IFR vluchten, waarvan 1 een examenvlucht. 2 weken en dan ben ik wel klaar was het idee.


Ondertussen zit ik nog steeds in Portugal. 5 weken heerlijke vakantie intensief school gehad. Op de dag dat wij aankwamen was er net een ongeluk gebeurd op ons veld. Een Portugese student van onze school is daarbij om het leven gekomen en daardoor lag alles even stil. Toen alles weer een beetje begon te lopen bleek dat de planning hier niet helemaal perfect is en dat er te weinig instructeurs zijn voor de hoeveelheid leerlingen. Heel veel vrije tijd dus, nog maar 4 vluchten gemaakt nu. Gelukkig ben ik hier al een jaar voor getraind, dus ik ging gelijk over in vakantiemodus. Naast die ene vlucht die ik per week heb, bestaan mijn dagen vooral uit leren, zwembad liggen, uitgaan, eten, door de stad wandelen, slapen en de omgeving bekijken. Toen we hier aankwamen zaten we met meer dan 15 mensen, dus er is geen moment dat je hier alleen bent.

 
Ik probeer lekker veel bij andere mensen achterin mee te vliegen zodat ik nog wel een beetje bij blijf met de procedures endergelijke. Toen ik hier weer voor het eerst mocht instappen was het alweer 5 maanden geleden dat ik IR had gevlogen. Even wennen weer dus, maar na een half uurtje begin je te merken dat alles snel weer terug komt. De 2e vlucht had ik alweer het idee dat het weer ging zoals het hoorde en nu lijkt het alsof al die maanden niet vliegen maar 1 week was. Het vliegen hier is leuk. We vliegen op hetzelfde vliegtuig als waar we in Amerika op zaten, alleen zitten er nu dieselmotoren op. Er is hier altijd wel ''weer''. In Amerika was het constant blauw, maar hier heb je eigenlijk vrij weinig vluchten zonder dat je door de wolken heen moet. Dat maakt alles een stuk leuker en interessanter. We maken vooral vluchten naar Beja en Montijo. Montijo is een vliegveld bij Lissabon waarbij je altijd een mooi uitzicht hebt over de hele stad. Ik heb nu dus nog 2 vluchten voordat ik mijn check heb.
 
Vorige week zijn we met een groepje wezen stappen in Lissabon. Anderhalf uur met de bus heen, lekker de hele nacht door en 's ochtends even uitslapen in het hotel. Na in de middag weer wat gegeten te hebben, zijn we weer met de bus terug gegaan. Leuke stad met veel gezellige plekjes! Evora, waar we momenteel zitten, is ook erg gezellig.

Recentelijk is duidelijk geworden dat wij de MCC niet gaan doen in Hoofddorp, maar in Oxford! nij de MCC zit je met een medestudent in een full flight simulator van een Boeing 737 en dan is de bedoeling dat je als een crew gaat samenwerken. Na deze laatste paar weken heb je de opleiding afgerond. Voor mij vindt dit dus plaats in Engeland en de voorlopige planninig geeft aan dat ik op 13 november die kant op ga.

there's no place like cloudbase

Terwijl ik in Portugal zat is mijn mooie nichtje Isa geboren! Gefeliciteerd Maike (m'n zusje) en Niels. 


1 Maand werken, 2 weken met Naomi

Het is weer een flinke tijd geleden. Allereerst even een bericht welke ik 1,5 maand geleden heb geschreven. (30-08-2012) 

 
Toen ik 26 juni weer was aangekomen in Nederland ben ik anderhalve maand aan het werk geweest achter de bar bij café Tramzicht in Domburg (Zeeland). Met de leuke groep die daar werkt, heb ik een gezellige tijd gehad in het uitgaansleven. Toen de drukte aan het eind van het seizoen afnam ben ik lekker weer naar Amerika vertrokken om Naomi op te zoeken.

Na een paar dagen in Phoenix zijn we met de auto lekker een paar dagen weg geweest naar San Diego. Het perfecte weer, de lange stranden, de gezellige tentjes en de leuke stad maakt dit net zo'n heerlijke plek als Los Angeles. Ons hotel was gevestigd in het centrum van de stad, dus de leuke plekjes lagen op loopafstand. Nadat we waren aangekomen hebben we lekker wat geshopt. Ook zijn we naar de grens van Mexico gereden, wat maar een kwartiertje was vanaf downtown San Diego. 's Avonds zijn we uit eten geweest bij een restaurantje aan de andere kant van de baai waardoor we over het water een prachtig uitzicht hadden over de verlichte skyline.

Na een nacht lekker slapen zijn we 's ochtends lekker vroeg naar het strand vertrokken. Hier hebben we een paar surfboarden en een wetsuit gehuurd en zijn we de rest van de middag wezen surfen. In de avond hebben we ergens wat gegeten om daarna nog even kennis te maken met het nachtleven daar. Na een bezoekje aan het vliegdekschip zijn we de dag daarna weer terug naar Phoenix gereden. Hier nog lekker een weekje vakantie houden en nu moet ik morgen alweer naar Nederland toe...

Kortom, weinig school te afgelopen tijd, maar het zit er weer aan te komen. Thuis nu nog even een week goed studeren en dan hoop ik dat ik straks weer in Portugal zit, ik zit in de eerstvolgende groep die mag vertrekken.

zaterdag 23 juni 2012

Mijn laatste dagen

Mijn tijd in Arizona zit er weer op en dit zal dan ook mijn laatste blog vanuit Amerika worden. De afgelopen anderhalve week heb ik geprobeerd om nog een maand te beleven. Zoveel dingen die ik nog allemaal wou doen, maar je hebt dan gewoon niet meer genoeg tijd. Om maar gelijk even met het belangrijkste punt te beginnen:
Naomi solo!
Op het strand in LA
Naomi is solo!!!. Op 22-06-12 maakte zij ’s ochtends een perfecte eerste solovlucht met een mooie landing. Terwijl de meeste solisten zenuwachtig in de cockpit zitten te zweten zat zij blij naar buiten te kijken en om haar heen te zwaaien naar iedereen. Met een big smile kwam ze daarna voorbij taxiën.Alles ging precies volgens het boekje en toen ze weer geland was mocht ook haar stropdas afgeknipt worden. Na een ritje richting the springs (zonder de grond te raken) werd ze het zwembad ingegooid. Even lekker douchen en dan de hele dag nagenieten bij het zwembad. ’s Avonds zijn we nog met z’n 2en uit eten geweest bij een gezellig restaurantje. Ik natuurlijk superblij dat ik dit nog kan zien net voordat ik hier weg ga. Alles staat op foto’s en er zijn ook veel filmpjes gemaakt, dus binnenkort zal er ook van haar een solofilmpje verschijnen.
Vandaag had Naomi haar 20-uurs check en ook deze heeft ze gehaald! Ze moest vliegen met Chris (mijn instructeur). Na wat circuitjes en alle soorten landingen moest ze nog een stukje theorie doen. Je 20-uurs check is het einde van je proefperiode, dit houdt dus in dat Naomi nu zeker is van haar plekje in de opleiding!
Japans eten met Naomi, Tamara en Marloes
We hebben een nieuwe auto gekocht voor Naomi en Mieke. Het is een Buick Regal sport geworden uit 1995. Deze auto is een paar jaar jonger dan de auto die we eerst hadden gekocht, en ondanks dat de lak en het uiterlijk er minder luxe uitzien denk ik dat deze auto een stuk betrouwbaarder is voor de komende 8 maanden. Mijn auto staat nu (nog steeds) te koop.  Maarten zit hier nog een paar weken, dus het is niet zo’n probleem als we hem niet verkopen voordat ik weg ga.

Afgelopen weekend zijn Naomi en ik weer naar Los Angeles geweest. Het is al de derde keer sinds ik hier ben, maar dat maakt het niet minder leuk om in deze mooie stad te zijn. Deze keer was er echter een andere reden dat we die kant op gingen, Naomi moest Tamara even zien. Deze twee zijn namelijk echt onafscheidelijk en toen we wisten dat Tamara samen met Marloes in LA zou verblijven waren de vrije dagen snel geregeld. Met een huurauto vertrokken we zaterdag in de middag. Na een rit van 7 uur kwamen we aan bij het Roosevelt hotel in Hollywood.
onze ietswat krappe huurauto
Hier verbleven de dames en ze hadden geregeld dat wij bij hun op de kamer mochten slapen. De volgende dag gingen we naar Santa Monica beach. De stranden in LA zijn zo lekker lang en diep, je moet eerst een paar minuten door het zachte zand lopen voordat je bij het water bent. De hele middag was het mooi, maar vanaf een uur of 4 werd het door wat wolkjes en de koele zeewind toch wel fris. In phoenix lig ik tegenwoordig met 40 graden bij het zwembad zonder me in te smeren, maar met 22 graden in California ben ik helemaal verbrand. De Frisse wind was blijkbaar wel verraderlijk waardoor ik nu al een paar dagen aan het vervellen ben (met m’n knalrode neus..). Dezelfde avond zijn we bij een shoppingmall geweest en hebben we Japans gegeten. Onderweg naar het hotel hadden Naomi en ik toch maar een beetje besloten dat we nog wel een dagje moesten blijven. We hadden namelijk al het aanbod gekregen om nog een nacht bij hun te blijven en we hadden beiden niet zo’n zin om al terug te gaan. De volgende dag zouden Marloes en Tamara weer naar Nederland vertrekken, dus op die manier konden we hun ook op het vliegveld LAX afzetten. Nadat we ze uitgezwaaid hadden zijn we als echte ‘’vliegtuignerds’’, zoals Tamara zou zeggen, nog even anderhalf uur op het vliegveld gebleven. We hadden namelijk een mooie parkeerplaats bij de baan gevonden waardoor je alle vliegtuigen voor je neus zag landen. We zagen nog een Airbus A380 opstijgen en een paar 747’s landen. Uiteindelijk hebben we toch maar besloten om nog een beetje van LA te bekijken voordat we weer weg gingen. We zijn nog bij een of andere havent terecht gekomen en net voor vertrek hebben we nog even kort op het strand gestaan. Snel even tot je knieën het water in en toen zijn we weer de auto ingestapt. Het was ondertussen alweer 6 uur ’s avonds dus het werd nog een lange rit. Toen we door de heuvels terug reden ging de zon net onder waardoor we een prachtig uitzicht kregen. Alle heuvels waren oranje/rood gekleurd en achterom zag je de hele stad nog aan het water liggen. Helaas gaat de zon uiteindelijk toch echt onder en is het moment voorbij. Midden in de nacht kwamen we weer aan in Phoenix waar we dan ook gelijk ons bed weer ingedoken waren. De laatste 3 dagen hebben Naomi
De dames in de zon
en ik nog een huisje voor onszelf weten te regelen.
Hier heb ik lekker alle ruimte om in te pakken en
hoeven we geen rekening te houden met anderen
mensen. Ondanks dat ik er al een tijd naar uitkijk om
mijn familie en vrienden te zien baal ik natuurlijk wel
 dat ik hier weg moet. De helft van mijn spullen zijn al ingepakt en ik probeer van elk moment te genieten. Jammer dat je niet op commando ‘’HNNGGGGG’’ extra kan gaan genieten om even wat reserve op te slaan. Gelukkig ga ik over een tijdje weer terug naar Naomi.

Daar kwam de bewolking helaas aan
Na Amerika zal ik ook nog naar Portugal gaan. Dit duurt echter maar 2 weken. Ook zal het nog 2 of 3 maanden duren voordat ik daarheen ga, omdat de school er een beetje een puinhoop van heeft gemaakt. Na Portugal moet ik nog een paar weken op de Boeing 737 simulator en dan ben ik helemaal klaar. Ook al vertrek ik nu uit Amerika, ik zal hier straks nog wat schrijven over de rest van mijn opleiding, dit duurt alleen weer even. Maandag vlieg ik terug naar Nederland, Tot dan!



maandag 4 juni 2012

Wings op m'n uniform!

Vanochtend had ik mijn laatste check hier: mijn Commercial Pilot Licence! Dit is het brevet waarvoor ik hier 8 maanden bezig ben geweest. Gelukkig verliep de check zonder problemen en zei die al gauw dat ik hem gehaald had.

Ik was 's ochtends vroeg al 4 uur van tevoren opgestaan om me overdreven goed voor te bereiden. Ook had ik als een malle lopen leren dus ik voelde me al helemaal prima. De checkinstructeur zelf was ook in een goede bui dus ik stapte vol vertrouwen de kist in. Eerst even anderhalf uur vliegen en daarna nog even een mondelijk theorie-examen doen. Tijdens de vlucht moest ik eerst naar een ander veld navigeren. Halverwege de route simuleerde hij een engine failure door de throttle dicht te trekken. Ik snel corrigeren en mijn checks uitvoeren en toen dat klaar was moest ik een diversion maken naar het dichstbijzijnde veld. Hier een landing met één motor en daarna nog een paar circuitjes waarbij ik een short field landing, een flapless landing en nog een paar gewone landingen heb gemaakt. Ik kreeg nog een keer een engine failure direct na take off en ik moest ook een keer mijn take off afbreken vanwege een engine failure tijdens de rol. Uiteindelijk moest ik in de lucht nog wat stalls, steep turns en slow flights gedaan en ik heb nog wat ''unusual attitudes'' moeten corrigeren. Op de terugweg mocht ik nog een engine fire oplossen waardoor ik uiteindelijk de laatste 5 NM naar mijn veld moest afleggen met 1 motor. Hier moest ik nog één landing maken, mijn allerlaatste hier in Amerika.. Na mijn vlucht was het al wel snel duidelijk dat het goed genoeg was, maar toch voelde het wel vervelend omdat het betekent dat ik de komende tijd even niet meer ga vliegen.. Het mondelinge examen ging supergoed. Er was geen vraag waar ik geen antwoord op kon geven en na ongeveer 30 minuten schudde hij mij de hand. In de nabeschouwing gaf hij aan dat die mijn emergencies enorm netjes vond en daarom kreeg ik daar ook een Above Standard voor, de hoogste beoordeling die je kan krijgen :) Mijn eigendunk loopt dus weer helemaal over en ik heb het hier mooi afgesloten.
Dezelfde middag heb ik mijn wingceremony gehouden wat nog best interessant was. Één auto wou niet meer starten en van de nieuwe klas wou een aantal personen mee die nog geen auto had, dus een beetje passen en meten. Met 10 minuten vertraging stonden we uiteindelijk toch op de ramp en kon het beginnen. Dudly, de chief ground instructor van de NLS, die speldde mijn wings op en na een korte speech van ondergetekende nog even wat foto's maken en toen kon ik weer naar huis.






Ik moet nog 5 simvluchten maken voordat ik weer naar Nederland kom en waarschijnlijk blijf ik dan nog 2 weken om wat tijd met Naomi door te brengen, maarrrr... ik ben klaar hier!

Grand Canyon (maar nu van boven)


De afgelopen anderhalve week was ik erg druk met school. Helaas werd mijn blog daardoor een beetje verwaarloosd, maar hierbij weer een update van alles.

We hebben de auto van Naomi weer verkocht. Hij lekte een beetje we konden er mooi wat winst uit halen dus na 4 weken trouwe dienst is die verdwenen en rijden we weer met de mustang rond. De mustang staat nu ook te koop, dus we moeten even zorgen dat we snel weer iets nieuws regelen.
meteorietkrater



De nieuwe klas is aangekomen, dus in het huisje van Naomi zijn nu 3 extra dames. Dezelfde avond dat ze aankwamen zijn we met z'n allen uit geweest. Deze klas begint nu met de week groundschool die ik 8 maanden geleden had, raar om te zien. De juli klas gaat nu ongeveer solo, dus bijna elke dag gaan we naar school om de betreffende personen te feliciteren.

2 verse solisten
Mijn laatste vlucht voor mijn examen ben ik met Chris in de twin star naar de Grand Canyon geweest! We hadden in totaal 4 uur de tijd en ik mocht zelf kiezen waar ik heen wou, dus we zijn vanaf Falcon Field, via Sedona en Flagstaf naar de Grand Canyon gegaan. Daarna zijn we verder gegaan naar de ''painted desert'', een bekende trekplijster, en daarna zijn we over een meteorierkrater teruggevlogen naar Falcon Field. Aangezien de Grand Canyon maar een klein uurtje vliegen is hadden we alle tijd om daar lekker rond te vliegen. Ik was er natuurlijk al met Naomi geweest in een huurauto, maar om er zelf heen te vliegen is ook wel erg bijzonder. Ook de meteorierkrater was erg indrukwekkend. Eenmaal terug boven Phoenix hadden we nog een half uurtje over dus toen hebben we een paar touch and go's gemaakt. Net als de vlucht naar San Diego was dit zo enorm leuk, dit ga ik voorlopig niet meer meemaken.

zondag 3 juni 2012

even druk

Ik heb het momenteel even heel druk met school, vandaar dat het nog even duurt voordat ik weer wat schrijf. Morgen heb ik mijn CPL multi-engine check en daarna zal ik alles wat ik de afgelopen tijd beleefd heb weer uitgebreid beschrijven!

zaterdag 19 mei 2012

Lekker de rivier in


 De temperaturen hier zijn rond de 40 graden, prima weer dus om lekker met een band te rivier af te gaan. "Tuben'' is in Phoenix een populaire activiteit, dus ook wij wouden dat wel eens proberen. De rivier loopt midden door te woestijn, maar langs de oevers staat het helemaal vol met bomen en ander soort groen. Een stuk van de rivier loopt ook door de bergen, dus zodra je van de weg naar de rivier loopt kom je al in een totaal andere omgeving terecht.


Op een rustig stukje het water in

Je kan voor 15 dollar een band huren en gebruik maken van de busjes die heen en weer reden. We wouden liever niet afhankelijk zijn van vaste tijden en het leek ons ook niet leuk om met een hele groep tegelijkertijd het water in te gaan dus Naomi en ik hadden bij de supermarkt 2 enorme ligbedden gekocht. Met mijn Mustang en haar Buick zijn we die kant op gereden. Één auto onderaan parkeren en met de andere omhoog rijden zodat je lekker onafhankelijk bent. Volgende keer zijn we van plan nog een extra band mee te nemen om daar een koelbox in te zetten. Op die manier kan je lekker veel koud eten en drinken meenemen.

Naomi geïnstalleerd



Het frisse water is een heerlijke verkoeling, dus toen we voor het eerst een voet in het water zette na een lange warme autorit, was al duidelijk dat dit niet eenmalig was. De rivier stroomt met een leuke snelheid en heeft afwisselend stroomversnellingen en rustige stukken. Heerlijk relaxen in de band en niks doen, af en toe een blikje drinken en uitkijken dat je niet in slaap valt. Onderweg kwamen we soms nog wat andere mensen tegen (in hun zielig kleine bandjes hehe :) ) en hier en daar krijg je een biertje of een marshmallow aangeboden. Na een tijdje kwamen we nog wat wildlife tegen wat leuk was om te zien. Hier en daar lag een schildpad te zonnen en af en toe zag je een bever op een stukje hout knagen. Op een gegeven moment maakte de rivier een van zijn vele bochten en was er een stukje met kalm water. Hier zagen we een aantal wilde paarden die rustig uit de rivier stonden te drinken. Ze stonden heel relaxed tot aan hun knieën in het water en ze bleven gewoon staan toen we er op enkele meters langs dreven. Toen we er net voorbij waren zagen we ze weer de heuvels in wegrennen. Soms kwam je nog langs grote kliffen waar groepen jongeren 
Even blazen
zich verzamelden om er af te springen. Leuk om daar even naar te kijken als je voorbij drijft. Ook waren er een paar dames die omhoog waren geklommen, maar niet meer naar beneden durfden te klimmen of er van af durfden te springen. Na dit leuke schouwspel nog even zo hard mogelijk ontspannen en voor je het weet drijf je al een paar uur en moet je er weer uit omdat je anders je auto voorbij gaat. Voor de zekerheid hebben we de telefoons in de auto gelaten, dus helaas hebben we niet zoveel foto´s kunnen maken. We gaan dit zeker regelmatig doen dus misschien komt dat later nog.





Het vliegen gaat goed. Naomi zit op de Archer en gaat over een week ongeveer solo. Ik zit op de twinstar en hoop over 2/3 weken mijn multi-engine examen te halen. Mijn instructeur is heel druk, dus veel vluchten maak ik momenteel weer niet. Zo enorm erg vind ik dit ook weer niet, want op deze manier kan ik mijn 8 maanden lange vakantie nog een beetje uitbreiden. Jammer alleen dat ik nu de eerste verjaardag van mijn neefje heb moeten missen, gefeliciteerd Delano!